MŁODZIEŻ KLAS VI - VIII I SZKÓŁ PONADPODSTAWOWYCH


AKTUALNY REPERTUAR 2019. Premiery: " WIĘZY KRWI"

UWAGA: Istnieje możliwość realizacji spektaklu profilaktycznego spoza bieżącego repertuaru, tematycznie odnoszącego się do Państwa aktualnego zapotrzebowania. Szczegóły realizacji prosimy uzgadniać bezpośrednio z impresariatem Teatru Kurtyna

 

WIĘZY KRWI – NOWE!

Spektakl profilaktyczny dla klas VII-VII Szkoły Podstawowej i szkół ponadpodstawowych

Najnowszy spektakl Teatru Kurtyna pt. „Więzy krwi” to inspirowana autentycznymi zdarzeniami teatralna opowieść o losach dwójki rodzeństwa 15 letniej Julki i jej starszego brata Mariusza. Ich ojciec, miejscowy prokurator, wzorowy i przykładny pracownik wymiaru sprawiedliwości od zawsze faworyzuje delikatną i wrażliwą Julię. Dla syna jest wymagający, bezkompromisowy i surowy. Chce, aby Mariusz kiedyś poszedł w jego ślady. Jednak chłopak, dla którego przykład ojca jest trudno osiągalny, od lat buntuje się przeciwko normom i zasadom, które stara się wpoić mu jego rodzic. Swoim rówieśnikom, zauroczonym swobodą i frywolnością życia celebryckich gwiazd Internetu, łamiących normy prawne i społeczne, chłopak ciągle udowadnia, że sam wyznaje podobne zasady i stoi ponad prawem. Szalone imprezy, na których rządzi alkohol i narkotyki, niszczenie mienia publicznego, agresywna przemoc wobec bezdomnych, lekceważący stosunek do szkoły, nauczycieli – to wyznaczniki nowego wspaniałego świata, którym pragną być otoczeni Mariusz i jego rówieśnicy.

Julka, będąca przeciwieństwem swojego brata, bardzo silnie związana z nim emocjonalnie, stara się w rozpaczliwy sposób ukrywać przed ojcem prawdę o Mariuszu. Staje się bezwolnym obserwatorem tego, jak bardzo jej brat pogrąża się w uzależnienie od narkotyków i przemocy.

Mariusz chcący imponować swoim stylem życia również siostrze, nie kryje przed nią prawdy o sobie.

Niedojrzałość brata jest dla siostry wielkim brzemieniem, które staje się być ponad jej siły w momencie zdobycia wiedzy o tym, że Mariusz, być może, jest zamieszany w odebranie komuś życia…

 

Teatralna realizacja „Więzów krwi” prowokuje pytania, na które odpowiedzieć będą musieli nie tylko bohaterowie spektaklu, ale i widzowie – dlaczego u zarania 21 wieku tak wielu młodych ludzi nie może powstrzymać się od inicjacji związanej z przemocą, środkami psychoaktywnymi i od negacji przyjętych norm współżycia społecznego? Czy młody człowiek może skutecznie odsunąć od siebie współczesne zagrożenia, których źródłem jest bezrefleksyjna aprobata dla wzorców płynących z zafałszowanego przekazu medialnego? Czy współczesny model człowieka to ucywilizowane niewolnictwo, a usilna potrzeba zaspokojenia akceptacji ma unicestwić normy prawa?

Wartości wychowawczo-profilaktyczne

Bezpieczeństwo/ profilaktyka zachowań ryzykownych (problemowych)/: postawy aprobujące abstynencję i unikanie substancji psychoaktywnych w wymiarach: emocjonalnym (pozytywny stosunek do abstynencji), poznawczym (dysponowanie wiedzą na temat zagrożeń związanych z używaniem substancji psychoaktywnych)i behawioralnym (nieużywanie substancji psychoaktywnych), aktywna postawa w obliczu trudnych, życiowych
problemów, rozpoznawanie zagrożeń cywilizacyjnych, umiejętność dostrzegania konsekwencji swoich zachowań wobec innych, stosowanie w praktyce rekompensowania krzywd, bezpieczne zachowania podczas korzystania z portali społecznościowych oraz metody przeciwdziałania cyberprzemocy, konieczność rozwijania umiejętności psychospołecznych, takich jak radzenie sobie ze stresem, poszukiwanie pomocy, rozwiązywanie sytuacji konfliktowych i przewidywanie konsekwencji własnych działań.
Zdrowie/edukacja zdrowotna/:, umiejętności radzenia z traumatycznym doświadczeniem poprzez wykorzystywanie sposobów mających na celu odzyskanie poczucia sprawstwa i wpływu na własne życie, umiejętności asertywnego radzenia sobie w relacjach z innymi, rozpoznawanie i radzenie sobie z objawami depresji u siebie i u osób w swoim otoczeniu, rozwijanie zdolności do samorealizacji, samokontroli
i panowania nad emocjami.

Kultura/ wartości, normy, wzory zachowań/: postawy prospołeczne i obywatelskie w duchu poszanowania
wartości uniwersalnych,

 

Scenariusz przedstawienia w warstwie merytorycznej związany jest ze wskazaniami Ustawy z dnia 26 października 1982 r. O wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Tematyka z zakresu przeciwdziałania narkomanii normuje ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. O przeciwdziałaniu narkomanii. Ponadto w świetle ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym zarówno wątki z zakresu przeciwdziałania alkoholizmowi, jak i z zakresu przeciwdziałania narkomanii, są podjęte w oparciu o cele Narodowego Programu Zdrowia na lata 2016-2020.

 

„WYZWANIE”

- spektakl profilaktyczny dla klas VII-VII Szkoły Podstawowej i szkół ponadpodstawowych

OPIS SPEKTAKLU:

 

Bohaterka spektaklu, kilkunastoletnia Basia, przyzwyczajona do biernego zainteresowania rodziców, otoczona murem obojętności rówieśników jest typem samotnika, znajdującego akceptację jedynie w gronie nauczycieli. Ambitna, inteligentna, pracowita, sumienna i pełna ciekawości świata otrzymuje szansę uczestnictwa w ogólnokrajowym projekcie, mającym pogłębić wiedzę, podnieść kompetencję i rozwinąć umiejętności jego uczestników. Dla Basi jest to nagroda, mogąca urzeczywistnić marzenia o realizacji pasji. Dla jej rodziców to tylko kłopotliwy epizod w życiu córki. Dla jej rówieśników jest to moment, w którym okazują, wypływające z zawiści i zazdrości- głęboką niechęć i brak akceptacji dla planów dziewczyny. Guru szkolnej społeczności, Irek, inicjuje akcję internetowego poniżania i wykluczania Basi. Gdy pozbawiona wsparcia rodziców, wewnętrznie rozdarta, zdezorientowana i zagubiona próbuje przeciwstawić się tej fali nienawiści, otrzymuje od swojego środowiska rówieśniczego szansę na pełne zaakceptowanie swojej osoby. „Chcesz żyć, być kimś, to zrób coś naprawdę, ludzie to docenią i będą cię szanować. My jesteśmy inni, wrażliwi, otwarci, pozytywni, i robimy to, co musimy. Kreatywnie formatujemy siebie. Robisz coś, nakręcasz to i wrzucasz do sieci. Dlaczego tego nie zrobiłaś, dlaczego nie zostałaś „gwiazdą” i nie zarobiłaś pierwszego miliona wyświetleń? Już ci mówię, to strach przed nieznanym jest główną przeszkodą. Wstydzisz się swojej unikalności, pamiętaj drugiej takiej osoby jak Ty w sieci nie ma! Nikt inny tylko Ty sama możesz sprawić, by twoje marzenia się spełniły, by świat dowiedział się o Twoim istnieniu. Świat jest Twój, po prostu włącz kamerę i się przywitaj. To wystarczy.” Jak współczesny Faust dziewczyna podejmuje wyzwanie i przekracza próg do nowego świata, który trafnie określa w spektaklu jeden z jej nauczycieli: sieć to takie społeczeństwo, gdzie znajdziemy wszystko to, co kiedyś było tylko w realnym świecie. Z jedną różnicą, w sieci wszystko dzieje się szybciej i tak naprawdę, nikt nad tym nie ma kontroli. W jednym momencie trafiasz na piedestał, jesteś bożyszczem, za chwilę jesteś obiektem kpin, samotnikiem trapionym cierpieniem. Tu bez namysłu podejmujesz decyzje, które ważą na twoim prawdziwym życiu. Adrenalina, smak ryzyka, chęć podobania się, bycia popularnym, modnym, najbardziej oryginalnym, najbardziej podobnym do celebrytów. Tu nie ma miejsca na słabość, tu masz władzę dawać innym akceptację, czyli życie, i masz władzę to życie zabierać. Oczywiście, decyduje większość, jednostka liczy się tylko, kiedy podejmuje wyzwanie.  Nazywają to challengem. Pół biedy, jak obżerają się pizzą czy piją litry coca coli. Gorzej, jak dla polubień, plusów, laików kaleczą ciało lodem, narażają się na złamanie udając deski, duszą się cynamonem, wysyłają sobie nawzajem swoje nagie zdjęcia, trują kapsułkami do prania, testują substancje psychoaktywne.

Bohaterka spektaklu, Basia, zatraciła się w tym świecie. Lecz kiedy w finale przedstawienia jej nauczyciel daje dziewczynie szansę podjęcia prawdziwego, opartego na fundamentalnych wartościach wyzwania, widz wie, że jest to jedyna droga do zrozumienia i poznania siebie.

 

Wartości wychowawczo-profilaktyczne

relacje – kształtowanie postaw społecznych -kształtowanie umiejętności krytycznego myślenia w kontekście analizy wpływów rówieśników i mediów na zachowanie/ rozwinięcie umiejętności zaspokajania potrzeb psychoemocjonalnych w sposób zgodny z przyjętymi normami, regułami i zasadami.

wdrażanie kultury - przywiązania do wartości, właściwych norm i wzorców zachowań -rozwijanie umiejętności wyrażania własnych emocji oraz odczytywania uczuć i emocji towarzyszących innym oraz umiejętnego reagowania na nie/ postawy prospołeczne i obywatelskie w duchu poszanowania wartości uniwersalnych/wolontariat

zdrowie-edukacja zdrowotna- umiejętności radzenia sobie ze stratą i traumatycznym doświadczeniem poprzez wykorzystywanie sposobów mających na celu odzyskanie poczucia sprawstwa i wpływu na własne życie/ umiejętności asertywnego radzenia sobie w relacjach z innymi/ rozpoznawanie i radzenie sobie z objawami depresji u siebie i u osób w swoim otoczeniu/ rozwijanie zdolności do samorealizacji, samokontroli i panowania nad emocjami.

bezpieczeństwo- profilaktyka zachowań ryzykownych- umiejętność podejmowania racjonalnych decyzji w oparciu o posiadane informacje i ocenę skutków własnych działań/ postawy aprobujące abstynencję i unikanie substancji psychoaktywnych/ normy ograniczających zachowania ryzykowne oraz korygowanie błędnych przekonań na ich temat/ aktywna postawa w obliczu trudnych, życiowych problemów/ rozpoznawanie zagrożeń cywilizacyjnych/ umiejętność dostrzegania konsekwencji swoich zachowań wobec innych/ stosowanie w praktyce rekompensowania krzywd/ bezpieczne zachowania podczas korzystania z portali społecznościowych oraz metody przeciwdziałania cyberprzemocy/ konieczność rozwijania umiejętności psychospołecznych, radzenie sobie ze stresem, poszukiwanie pomocy/ rozwiązywanie konfliktów/ przewidywanie konsekwencji własnych działań

 

„ ŚLEPY TOR”

-  dla uczniów szkół ponadpodstawowych / Uwaga: ten spektakl, po uzgodnieniu z Zamawiającym można adresować dla uczniów klas VII- VIII Szkoły Podstawowej/

OPIS SPEKTAKLU:

Z małej, prowincjonalnej stacji kolejowej rusza podmiejski pociąg. Grupka pasażerów, która cierpliwie oczekiwała na nocnym peronie, zaludnia prawie puste przedziały w nielicznych wagonach, które powiozą ich do budzącego się nieopodal miasta. W takiej porannej, leniwej atmosferze rozpoczynają swoje sceniczna życia bohaterowie spektaklu pt: „Ślepy tor”. Jednak każdego z nich do tej szczególnej podróży zobowiązuje rzecz, która się już stała. Przygarbiona staruszka to babcia chłopca, który leży w szpitalu w mieście. Tę podróż odradzali jej wszyscy, bo chłopak w szpitalu ciągle nie odzyskiwał przytomności. Ale teraz to się zmieniło, staruszka wie, że z wnukiem jest już kontakt. Wiezie mu trochę wiejskiego jedzenia, chłopak musi się wzmocnić, bo jednak żyje. Na wiejskiej drodze, nocą, potrącił go samochód. Nieznany kierowca uciekł z miejsca wypadku, chłopca pogotowie zabrało do szpitala, nie dawano mu wielkich szans. Wszyscy szukają kierowcy, ale staruszki to nie interesuje. Wie, że wnuk żyje, a ona teraz oprócz modlitwy zawiezie mu coś zdrowego.

Obok w przedziale, nie spuszczając oka z ekranu telefonu, do miasta po swoja życiową szansę jedzie Iza. Dostała od kogoś specjalnego namiar na zdjęcia próbne. Podobno w mieście będzie kręcony teledysk znanego zespołu, szukają statystów, a Iza świetnie tańczy. Tak przynajmniej twierdzi ten ktoś specjalny, ten tajemniczy wielbiciel, który pisuje z Izą na facebooku. Pisał, że jest muzykiem, zna ludzi z branży, a na filmikach, które wysłała mu Iza na jego konto, zauważył u dziewczyny potencjał. Dziewczyna wpatrzona w ekran telefonu ma tylko jeden problem. On pytał, co ona lubi brać. Chce jej zrobić prezent. A Iza, oprócz alkoholu, a w zasadzie piwa pitego w tajemnicy przed rodzicami, nie brała jeszcze żadnych narkotyków w swoim 15- letnim życiu. Teraz, w pociągu, czytając niusy w Internecie, szybko nadrabia zaległości.

Na stacji do pociągu wsiadł jeszcze Mirek. To on jest tym kierowcą, który potrącił wnuczka jadącej obok w przedziale staruszki. W zasadzie nie jest kierowcą, bo ma dopiero 16-cie lat i nie ma prawa jazdy. Ale ono tej nocy nie było potrzebne. Było w lesie piwo, do tego skręty, a potem popisy za kierownicą samochodu ojca kolegi. Mirek nawet nie wiedział, że kogoś potrącił, dopiero później koledzy pokazali mu to na filmiku nagranym w telefonie. Teraz Mirek wsiadł do pociągu, bo w sprawie zrobiło się gorąco i lada chwila do domu może zapukać policja.

Wagony leniwie suną po torach, a pasażerowie zaczynają ze sobą rozmawiać. Jednostajny stukot kół pociągu staje się tłem dramatycznej rozprawy o koszmarze ludzkich emocji, strachu, tchórzostwie. O kłamstwie i odwadze, o lęku przed brakiem akceptacji i sile, którą daje poczucie odpowiedzialności i prawdy o motywach ludzkich wyborów.

 

„Ślepy tor” stanowi teatralną, precyzyjną wiwisekcję tego, co kładzie się cieniem na kondycji współczesnego człowieka: fałszywej wiary w uniknięcie odpowiedzialności za swoje wybory, traktowania używek jako gwaranta szczęścia, braku szacunku dla wartości i prawa, depersonalizacji wynikającej z zerwania naturalnych relacji międzyludzkich na rzecz sztucznego komunikowania się w Sieci. Jednak dla widza ten spektakl jest swoistym katharsis, po którym przychodzi właściwe zrozumienie pojęcia wolności.

Wartości wychowawczo-profilaktyczne

·         Bezpieczeństwo/ profilaktyka zachowań ryzykownych (problemowych)/: postawy aprobujące abstynencję i unikanie substancji psychoaktywnych w wymiarach: emocjonalnym (pozytywny stosunek do abstynencji), poznawczym (dysponowanie wiedzą na temat zagrożeń związanych z używaniem substancji psychoaktywnych)i behawioralnym (nieużywanie substancji psychoaktywnych), aktywna postawa w obliczu trudnych, życiowych
problemów, rozpoznawanie zagrożeń cywilizacyjnych, umiejętność dostrzegania konsekwencji swoich zachowań wobec innych, stosowanie w praktyce rekompensowania krzywd, bezpieczne zachowania podczas korzystania z portali społecznościowych oraz metody przeciwdziałania cyberprzemocy, konieczność rozwijania umiejętności psychospołecznych, takich jak radzenie sobie ze stresem, poszukiwanie pomocy, rozwiązywanie konfliktów i przewidywanie konsekwencji własnych działań.

·         Zdrowie/edukacja zdrowotna/:, umiejętności radzenia sobie ze stratą i traumatycznym doświadczeniem poprzez wykorzystywanie sposobów mających na celu odzyskanie poczucia sprawstwa i wpływu na własne życie, umiejętności asertywnego radzenia sobie w relacjach z innymi, rozpoznawanie i radzenie sobie z objawami depresji u siebie i u osób w swoim otoczeniu, rozwijanie zdolności do samorealizacji, samokontroli
i panowania nad emocjami.

·         Kultura/ wartości, normy, wzory zachowań/: postaw prospołeczne i obywatelskie w duchu poszanowania
wartości uniwersalnych.

Scenariusz przedstawienia w warstwie merytorycznej związany jest ze wskazaniami Ustawy z dnia 26 października 1982 r. O wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Tematyka z zakresu przeciwdziałania narkomanii normuje ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. O przeciwdziałaniu narkomanii. Ponadto w świetle ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym zarówno wątki z zakresu przeciwdziałania alkoholizmowi, jak i z zakresu przeciwdziałania narkomanii, są podjęte w oparciu o cele Narodowego Programu Zdrowia na lata 2016-2020.

 

 „LABIRYNT"  

- dla uczniów szkół ponadpodstawowych / Uwaga: ten spektakl, po uzgodnieniu z Zamawiającym można adresować dla uczniów klas VII- VIII Szkoły Podstawowej/

OPIS SPEKTAKLU

Spektakl „Labirynt” nie pozwala widzowi już od pierwszej sceny wygodnie czekać na snucie się teatralnej opowieści. Otwiera go burzliwa, pełna wzajemnych oskarżeń i manipulacji rozmowa ojca i córki. On jest oskarżonym w procesie o błąd lekarski w czasie operacji, którą prowadził pod wpływem alkoholu. Ona, kilkunastoletnia uczennica liceum, właśnie po raz kolejny przerwała okres abstynencji narkotykowej. Ta rozmowa wydaje się być zwieńczeniem rodzinnego koszmaru. Ale to tylko pozory. Twórcy przedstawienia powiodą widza do czasu, kiedy losy tej dwójki zależne były od indywidualnych wyborów i decyzji. Do momentu, kiedy prawda o niezaspokojonych potrzebach, poczucie osamotnienia i lęk przemieniły się w bezradność kłamstwa. Do chwili, kiedy ci ludzie, każde na swój sposób, a jednak przedziwnie związani, zatracili sens wartości osobowych i społecznych, które czynią człowieka wolnym. Kiedy z podmiotów stali się bezradnymi przedmiotami, bezwolnie szarpiącymi się w chaosie teraźniejszości, pełnej zgiełku, hałasu, bezguścia, łatwizny i dewaluacji fundamentalnych pojęć. Jednak tytułowy labirynt ma wyjście. Są mimo wszystko rodziną, a odnowienie relacji i więzów zawsze jest możliwe.

W warstwie teatralnej spektakl „Labirynt” to dynamiczna, pełna ożywionego dialogu, iskrząca się dowcipem współczesna drama, która oprócz niewątpliwych walorów profilaktycznych, jest mistrzowsko i profesjonalnie przygotowaną pod względem warsztatowym i wykonawczym miniaturą dramatyczną, wzbogaconą intrygującą ilustracją muzyczną.

Twórcom spektaklu przyświecały słowa H.J.M. Nouvena, który pisał o swoim Mistrzu: (…) dał mi możność snucia rozważań na temat wolnego wyboru i podejmowania decyzji, ale stwierdził, że niektóre decyzje i wybory są lepsze niż inne, pozwolił mi znaleźć własną drogę, ale nie ukrył mapy, która ukazywała właściwy kierunek.

Wartości wychowawczo-profilaktyczne

·         profilaktyka zachowań ryzykownych (kształtowanie postaw aprobujących abstynencję i unikanie substancji psychoaktywnych w wymiarach: emocjonalnym /pozytywny stosunek do abstynencji/, poznawczym /dysponowanie wiedzą na temat zagrożeń związanych z używaniem
substancji psychoaktywnych/, umiejętność podejmowania racjonalnych decyzji w oparciu o posiadane informacje i ocenę skutków własnych działań, aktywna postawa w obliczu trudnych, życiowych problemów, umiejętność dostrzegania konsekwencji zachowań wobec innych, normy ograniczających zachowania ryzykowne oraz korygowanie błędnych przekonań na ich temat, kształtowanie umiejętności psychospołecznych /radzenie sobie ze stresem, poszukiwanie pomocy, rozwiązywanie konfliktów i przewidywanie konsekwencji własnych działań/

·         relacje – kształtowanie postaw społecznych (kształtowanie umiejętności krytycznego myślenia w kontekście analizy wpływów rówieśników i mediów na zachowanie, rozwinięcie umiejętności zaspokajania potrzeb psychoemocjonalnych w sposób zgodny z przyjętymi normami, regułami i zasadami.

·         wdrażanie kultury - przywiązania do wartości, właściwych norm i wzorców zachowań (rozwijanie umiejętności wyrażania własnych emocji oraz odczytywania uczuć i emocji towarzyszących innym oraz umiejętnego reagowania na nie

Scenariusz przedstawienia w warstwie merytorycznej związany jest ze wskazaniami  Ustawy z dnia 26 października 1982 r. O wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Tematyka z zakresu przeciwdziałania narkomanii normuje ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. O przeciwdziałaniu narkomanii. Ponadto w świetle ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zdrowiu publicznym zarówno wątki z zakresu przeciwdziałania alkoholizmowi, jak i  z zakresu przeciwdziałania narkomanii,  są  podjęte w oparciu o cele Narodowego Programu Zdrowia na lata 2016-2020.

 

 

Powrót

Jak rozwiązać nasze problemy?

O nas

 

Teatr Kurtyna z siedzibą w Krakowie jest najstarszym Teatrem Profilaktycznym w Polsce i działa nieprzerwanie od momentu powstania (2000r). Działalność Teatru skupia się przede wszystkim na realizacji przedstawień teatralnych oraz teatralno - profilaktycznych, organizowanych na terenie całej Polski.

Oferta programowa Teatru Kurtyna jest stale poszerzana względem bardzo różnych potrzeb i bieżących oczekiwań odbiorców. Bardzo dużym zainteresowaniem cieszą się spektakle połączone z prelekcjami tematycznymi. Taka forma działań profilaktycznych jest adresowana zwłaszcza do uczniów szkół podstawowych, gimnazjalistów i młodzieży ponadgimnazjalnej, a także rodziców i opiekunów.

Inne formy aktywności profilaktycznej dedykowane są zarówno dzieciom, młodzieży jak i widzom dorosłym. Są to m.in. warsztaty o szerokim wachlarzu zagadnień z zakresu profilaktyki przemocy (w tym klasyfikacja jej rodzajów), profilaktyki uzależnień i współuzależnień, profilaktyki prozdrowotnej .

Oprócz tego, prowadzone są również wykłady i szkolenia dla osób dorosłych, w tym kadr.
   

 Teatr Kurtyna realizuje widowiska artystyczno - rozrywkowe (m.in. kabaret, imprezy plenerowe, koncerty muzyczne, przedstawienia literackie), organizuje festyny, biesiady (GRILL), pikniki rodzinne, niezliczoną ilość zajęć oraz atrakcji dla dzieci, m.in. zjeżdżalnie, zamki dmuchane.

TEATR KURTYNA

To gwarancja najwyższej jakości programów i poziomu artystycznego imprez za wsparciem profesjonalnego nagłośnienia i ludzi współpracujących przy określonych realizacjach tematycznych.


  ODWIEDŹ NASZEGO BLOGA!


TEATR KURTYNA
ul. Kordiana 60
30-653 Kraków

Tel.: 012/359-30-59
         012/650-15-00
         012/658-61-00
lub
 784-070-501
email: teatrkurtyna@interia.pl
email: kontakt@kurtyna.krakow.pl